vrijdag 16 december 2011

Boek Tweelingzielrelaties - en oproep

Ik schrijf een boek!
Wie mij volgt op Twitter en facebook, weet misschien dat ik bezig ben met een boek over tweelingzielrelaties. Dat boek krijgt in sneltreinvaart vorm. Het lijkt wel een 'weeënstorm', ik kan de geboorte van dit geesteskind zelf nog nét bijhouden. Zelfs een titel (naam voor boek) heeft zich al aangediend. ;)
In het boek beschrijf ik de processen tussen tweelingzielen. Dit doe ik vanuit de ervaring uit mijn eigen relatie met Rob, en daarnaast op basis van verhalen van anderen. Tweelingzielen houden onvoorwaardelijk van elkaar en kunnen daarin enorme pieken beleven. Maar soms kunnen zij elkaar, juist omdat zij veel op elkaar lijken, heel erg pijn doen. Dat hebben wij aan den lijve ondervonden.
In een tweelingzielrelatie heb je dus ‘never a dull moment’. In het tweede deel van mijn boek beschrijf ik hoe je je relatie in die heftige periodes werkbaar kunt houden, zodat uiteindelijk de liefde overwint. Dit deel zal gaan over de manier waarop ik, met mijn achtergrond en opleiding, ho’oponopono gebruik voor het verwerken van oude stukken. Ho’oponopono is een vergevings- en genezingsproces van Hawaï, waarmee ik kennismaakte in de workshops die Wendy van der Water in 2010 hield in de buurt van Heerenveen.

Oproep
Vooral via mijn weblog, Twitter en Facebook ontmoet ik mensen die mij hun tweelingzielverhaal willen vertellen. Intussen heb ik al een aantal interviews gedaan. Dat zijn diepgaande gesprekken, waarbij ik bijzondere inzichten krijg.
Ik zou dan ook graag in contact komen met nog meer mensen die zich herkennen in het volgende: ge- of mislukte relatie met grote liefde, pieken & dalen in de relatie, never a dull moment. Je hoeft niet per se een tweelingzielrelatie te hebben (gehad) om mee te doen. Want volgens mij is dit iets wat in alle relaties kan voorkomen, al zijn er redenen om aan te nemen dat het proces tussen tweelingzielen heftiger verloopt. Misschien zal uiteindelijk wel blijken dat het boek helemaal niet alleen over tweelingzielrelaties zal gaan.
Dus: ben jij iemand of ken jij iemand die ik zou kunnen interviewen, bel of mail me dan. Ook mensen die niet zo spiritueel georiënteerd zijn, zijn hartelijk welkom.

Ons verhaal
In 2008 ontmoette ik Rob, mijn tweelingziel, en we kregen een relatie. Dit heeft ons leven op de kop gezet. 3 Jaren brachten we door in een achtbaan van persoonlijke groei, waarbij we een liefde beleefden die we eerder niet voor mogelijk hielden…
In boeken en op internet kom je tegen dat in een tweelingzielrelatie geldt: 1+1 =3 en dat voelen wij ook zo. We genieten er volop van: prachtig, bijvoorbeeld als wij samen energiebehandelingen geven! Maar als er egostukken om de hoek komen kijken, kan het zijn dat je opeens lijnrecht tegenover elkaar staat, terwijl daar doorheen de onvoorwaardelijke liefde onverminderd voelbaar is. Tenminste, zo is/was het voor ons: 1 +1 kon in deze 3 jaren, ondanks alle liefde die we delen, plotseling omslaan in iets wat nog wel minder was dan ½. Zeer verwarrend en uiterst pijnlijk, net of je met donderend geraas uit de hemel valt, terwijl je hart niets liever wil dan daarboven blijven.

Persoonlijke groei
Voor ons is het vanzelfsprekend dat het hier eigenlijk gaat om stukjes oud zeer die tussen ons in kwamen te staan. De kunst is om die stukjes te verwerken, zodat de liefde weer vrij kan stromen. Zo zijn we allebei versneld in een groeiproces terechtgekomen. Een regelrechte emotionele achtbaan van drie jaar (pfff).
Op dit moment hebben we pauze in de achtbaan omdat we een tijdje niet bij elkaar zijn. Rob is bij zijn zoon en diens gezin in Nieuw-Zeeland (en hij heeft concrete plannen voor een lange zeereis daarna – een oude droom die opeens werkelijkheid wordt); ik ben en blijf op ‘home base’ bij mijn kids.
Maar de groeiprocessen gaan door. Voor mijzelf geldt dat ik opnieuw aan het ontdekken ben wie ik zelf ben, als individu. Dus net als Rob ben ook ik op reis - maar dan vooral naar mezelf.
Het idee om dit boek te schrijven kreeg vorm op het moment dat Rob vertrok. Ik schrijf het waarschijnlijk vooral voor mezelf. Het is een manier om zijn vertrek te verwerken, want we missen elkaar vreselijk, al Skypen we elke dag minstens 1 keer...

Dus…
Ik houd jullie in ieder geval via de Social Media op de hoogte van de vorderingen van het boek en hoor intussen heel graag jouw of jullie verhaal.
 Op dit moment lees ik ‘Zielveel’. Dat is een boek over tweelingzielontmoetingen, door Maria Quesada, Sonja Vandael & Anne-Marlijn Somers, uit april 2011. Ik ben er nog maar net in begonnen maar herken erg veel. Aanrader, ook vanwege de vlotte schrijfstijd én de diepgang!!

0 reacties: